Πάντα ήθελα να χορεύω! Δεν θυμάμαι στιγμή που να μην με σκεφτόμουνα πως χόρευα! Από την πρώτη φορά που είδα μια μπαλαρίνα!! Τι χάρη... Τι κίνηση... Η έκφρασή της... ήταν όλα όσα ήθελα να κάνω! Με εξέφραζε κ ας ήμουν μόνο 4 όταν την πρωτοείδα...
Αλλά ποτέ δεν πραγματοποιήθηκε αυτό το όνειρο! Θές η μή επιμονή μου? Ή πως όταν το ζήτησα μου είπαν πως είμαι πολύ παχουλή? Ράγισε η καρδιά μου... Από τότε μπήκα σε ένα κόσμο διαρκούς μελαγχολίας!! Δεν ήμουν αρκετά καλή!Λίγο καιρό αργότερα όμως είδα ένα κοριτσάκι πιο παχουλό από μένα σε γυμναστικές επιδείξεις! Ζήλεψα... Θύμωσα! Αλλά δεν μίλησα... εν ήξερα πώς...Με πείραξε!! Αντί να μου πουν την αλήθεια πως ήταν θέμα οικονομικό το έριξε πάνω μου! Μικρή ήμουν... όχι χαζή! Ακόμα κ αν δεν ήξερα από λεφτά. καταλάβαινα το δεν έχουμε! Εγώ όμως κατάλαβα πώς δεν είμαι καλή! Πως δεν γεννήθηκα για να είμαι καλή σε αυτό που η καρδιά μου λαχταρούσε από μικρή...
Όλες οι προσπάθειές μου οι επόμενες στέφθηκαν με αποτυχία!! Η έλλειψη αυτοεκτίμησης μάλλον! Δεν πάλεψα γι'αυτό γιατί πάντα νόμιζα πως δεν ήμουν αρκετά καλή! Το ζήτησα όμως.. Ίσως όχι τόσο επίμονα όσο θα έπρεπε, αλλά το ζήτησα! Η αδιαφορία για τη λαχτάρα της ψυχής μου με ενοχλούσε! Αλλά δεν μίλησα! Αυτή τη φορά ήξερα πως αλλά δεν νοιάστηκε κανείς...
Έφτασα σε ηλικία μικρή μεν για τον κόσμο αλλά όχι για το σώμα μου που άρχισε από νωρίς να μπαίνει στις δυσκολίες της ενήλικης ζωής! Εκεί ήταν που η φύση η ίδια έλεγε πως πλέον δεν μπορούσα να κάνω κ πολλά! Μπαλαρίνα με καμπύλες,βλέπεις, δεν υπάρχουν, έτσι δεν είναι; Ούτε κάτω από 1.70! Την πάτησα για τα καλά δηλαδή... Η φύση με προετοίμαζε για άλλα πράγματα, όχι χορό...
Δοκίμασα κι άλλα είδη χορού!! Τα λάτρεψα όλα!! Την ιδιαιτερότητα, την έκφραση, το στήσιμο που είχε το καθένα... Ήταν ότι λαχταρούσε το κορμί μου να κάνει.. Το ήθελα απεγνωσμένα!! Αλλά και πάλι τείχη ψηλά χτισμένα! Αυτή τη φορά όμως μίλησα... Ήμουν επαναστατημένη έφηβη με αιτία όμως! Δεν το έκανα με σωστό τρόπο όμως... Δεν ήξερα! Δεν μου μάθανε να έχω επιχειρήματα, να έχω ψάξει αυτά που θέλω! Το αποστομωτικό δεν έχουμε ήρθε να με καταρρακώσει...
Το άφησα λοιπόν! Και εκείνο με άφησε! Είχα φτάσει και σε μία ηλικία που δεν μπορούσα να πάρω βάσεις πια!! Είχα χάσει την όρεξή μου το κυριότερο!! Αλλά ακόμα θέλω!Εκείνο το παιδί μέσα μου ακόμα έχει εκείνη τη λαχτάρα!! Φωνάζει, χτυπιέται, γκρινιάζει και χαλάει κόσμο προκειμένου να περάσει το δικό του!! Άργησε όμως... Τώρα πια το ενήλικο σώμα που έχει αυτό το παιδί δεν έχει...
Δεν έχει όρεξη! Δεν έχει αντοχές! Απλά δεν έχει...
Αλλά ποτέ δεν πραγματοποιήθηκε αυτό το όνειρο! Θές η μή επιμονή μου? Ή πως όταν το ζήτησα μου είπαν πως είμαι πολύ παχουλή? Ράγισε η καρδιά μου... Από τότε μπήκα σε ένα κόσμο διαρκούς μελαγχολίας!! Δεν ήμουν αρκετά καλή!Λίγο καιρό αργότερα όμως είδα ένα κοριτσάκι πιο παχουλό από μένα σε γυμναστικές επιδείξεις! Ζήλεψα... Θύμωσα! Αλλά δεν μίλησα... εν ήξερα πώς...Με πείραξε!! Αντί να μου πουν την αλήθεια πως ήταν θέμα οικονομικό το έριξε πάνω μου! Μικρή ήμουν... όχι χαζή! Ακόμα κ αν δεν ήξερα από λεφτά. καταλάβαινα το δεν έχουμε! Εγώ όμως κατάλαβα πώς δεν είμαι καλή! Πως δεν γεννήθηκα για να είμαι καλή σε αυτό που η καρδιά μου λαχταρούσε από μικρή...
Όλες οι προσπάθειές μου οι επόμενες στέφθηκαν με αποτυχία!! Η έλλειψη αυτοεκτίμησης μάλλον! Δεν πάλεψα γι'αυτό γιατί πάντα νόμιζα πως δεν ήμουν αρκετά καλή! Το ζήτησα όμως.. Ίσως όχι τόσο επίμονα όσο θα έπρεπε, αλλά το ζήτησα! Η αδιαφορία για τη λαχτάρα της ψυχής μου με ενοχλούσε! Αλλά δεν μίλησα! Αυτή τη φορά ήξερα πως αλλά δεν νοιάστηκε κανείς...
Έφτασα σε ηλικία μικρή μεν για τον κόσμο αλλά όχι για το σώμα μου που άρχισε από νωρίς να μπαίνει στις δυσκολίες της ενήλικης ζωής! Εκεί ήταν που η φύση η ίδια έλεγε πως πλέον δεν μπορούσα να κάνω κ πολλά! Μπαλαρίνα με καμπύλες,βλέπεις, δεν υπάρχουν, έτσι δεν είναι; Ούτε κάτω από 1.70! Την πάτησα για τα καλά δηλαδή... Η φύση με προετοίμαζε για άλλα πράγματα, όχι χορό...
Δοκίμασα κι άλλα είδη χορού!! Τα λάτρεψα όλα!! Την ιδιαιτερότητα, την έκφραση, το στήσιμο που είχε το καθένα... Ήταν ότι λαχταρούσε το κορμί μου να κάνει.. Το ήθελα απεγνωσμένα!! Αλλά και πάλι τείχη ψηλά χτισμένα! Αυτή τη φορά όμως μίλησα... Ήμουν επαναστατημένη έφηβη με αιτία όμως! Δεν το έκανα με σωστό τρόπο όμως... Δεν ήξερα! Δεν μου μάθανε να έχω επιχειρήματα, να έχω ψάξει αυτά που θέλω! Το αποστομωτικό δεν έχουμε ήρθε να με καταρρακώσει...
Το άφησα λοιπόν! Και εκείνο με άφησε! Είχα φτάσει και σε μία ηλικία που δεν μπορούσα να πάρω βάσεις πια!! Είχα χάσει την όρεξή μου το κυριότερο!! Αλλά ακόμα θέλω!Εκείνο το παιδί μέσα μου ακόμα έχει εκείνη τη λαχτάρα!! Φωνάζει, χτυπιέται, γκρινιάζει και χαλάει κόσμο προκειμένου να περάσει το δικό του!! Άργησε όμως... Τώρα πια το ενήλικο σώμα που έχει αυτό το παιδί δεν έχει...
Δεν έχει όρεξη! Δεν έχει αντοχές! Απλά δεν έχει...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου